مراد على شمس

38

با علامه در الميزان ( فارسى )

و متمرد ، از اوامر مولا ، و اراده او ، مىتواند به سوى مولايش برگردد ، و مولايش هم او را ، به مقام قربى كه داشت ، و از دست داده بود ، برگرداند ، همچنين يك مريضى كه طبيبش او را از خوردن چيزى از ميوه‌ها ، و يا خوردنى ديگر نهى كرده ، و به خاطر سلامتى او نهى كرده ، و بيمار ، دستور وى را مخالفت نموده ، و درنتيجه بيماريش شدّت يافته ، و خطر مرگ تهديدش نموده ، او هم مىتواند توبه كند ، و دوباره به طبيب مراجعه نمايد ، تا او به رژيمى دستور دهد ، تا دوباره به حال اول برگردد ، و عافيت از دست رفته خود را باز يابد ، كه در اين مورد طبيب به وى مىگويد : باز يافتن عافيت ، محتاج به تحمل مشقت و دشوارى ، و رياضت در فلان مقدار از زمان است ، بايد در اين مدت رژيم دشوار را عملى كنى ، تا سلامتى مزاجت كه داشتى به تو برگردد ، و بلكه از اول هم بهتر شوى . « 1 » س 14 - منظور از نهى الهى به آدم و همسرش درخصوص نزديك شدن به آن درخت چه نوع نهيى بوده است و تمرّد و نافرمانى از اين نهى منجر به چه نوع ظلمى مىشود ؟ ج - نهى نامبرده يعنى ( نزديك اين درخت مشويد ) نهى تنزيهى ، و ارشادى ، و خلاصه خيرخواهانه بوده ، نه نهى مولوى كه تا نافرمانيش عذاب داشته باشد ، ( مثل اينكه شما به فرزند خود بگوئى پابرهنه راه مرو ، چون ممكن است ميخ پاى تو را سوراخ كند ) ، و مخالفت چنين نهيى را معصيت نمىگويد . بنابراين ظلم آدم و همسرش ، ظلم به نفس خود بوده ، نه نافرمانى خدا ،

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 210 .